சுப்ரபாரதி மணியன்

வாழ்த்துக்கள் ; பொள்ளாச்சி ஜெயகுமார் கடைசி பகுதி ஆரம்பத்தில் வந்திருந்தால் ஒரு சிறுகதையாக சீக்கிரம் முடிந்திருக்கும். ஆனால் பண்டிகை விசேஷங்களை அடுக்கிக் கொண்டு போய் கடைசியில் பூ கேட்பதை வைப்பது சிறப்பாக இருக்கிறது ஏழைகளின் சாமி கைகொடுக்கவில்லை . தாடிக்கொம்பு தீர்த்தம் எந்த பயனும் இல்லை சப்பரம் வழியில் எல்லோரும் கூடுகிறார்கள் சாமிநல்லா தெரியனும் என்று ஒதுங்குகிறார்கள் .வேப்பிலை தண்ணீர் தெளிக்கும் உரிமை சில குடும்பங்களுக்கு வாய்க்கிறது. ஓலை பட்டாசு இன்னும் மகிழ்ச்சிக்கு சென்றுக்கொண்டே இருக்கிறது. கலாச்சாரம் பட்டாசு போன்ற வடிவங்களில் இன்னும் மிச்சம் இருக்கிறது ஆத்துப்பாறையும் வண்ணார்களும் ஆறு நிலமையும் அழகாக சொல்லப்பட்டு இருக்கிறது .பெரு நெருப்பாக இருக்கிற பல விஷயங்கள் முடிந்து கொண்டிருக்கிறன .. பூசாரியின் அன்பு மகளின் காத்திருப்பும் தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கிறது ரொம்ப சிறப்பாக சொல்லி இருக்கிறீர்கள் ஒரு முழு பண்டிகையைப் பார்த்த நல்ல அனுபவம் அந்த மனிதர்களுடன் பேசிய அனுபவம் ..விளிம்பு மக்களுக்கான ஒரு சாய்வு எல்லாம் இந்த கதையை சிறப்பாக ஆக்கி இருக்கின்றன பாராட்டுக்கள் சிறப்பு குறுநாவல் இது. இப்படித்தான் அவரின் சமீபத்தியக் குறுநாவலைப் படித்து விட்டு ஜெயக்குமார் அவர்களுக்கு எழுதியிருந்தேன். 2 ஒரு ரோஜாவின் முள் குத்திவிட்டது என்பதற்காக எல்லா ரோஜாக்களையும் வெறுப்பதும், ஒரு கனவு நனவாகவில்லை என்பதற்காக எல்லா கனவுகளையும் கைவிடுவதும், ஒரு முயற்சி தோல்வியடைந்துவிட்டது என்பதற்காக எல்லா முயற்சிகளையும் கைவிடுவதும் பைத்தியக்காரத்தனம். ஒரு நண்பன் துரோகம் செய்துவிட்டான் என்பதற்காக எல்லா நண்பர்களையும் தண்டிப்பதும், யாரோ ஒருவர் உண்மையாக இல்லை அல்லது உங்களின் காதலை மதிக்கவில்லை என்பதற்காக காதலின் மீதான நம்பிக்கையையே இழப்பதும், ஏதோவொன்று தவறாக நிகழ்ந்துவிட்டது என்பதற்காக மகிழ்ச்சியாக இருப்பதற்கான எல்லா வாய்ப்புகளையும் தூக்கியெறிவதும் முட்டாள்தனம். எப்பொழுதும் இன்னொரு வாய்ப்பு, இன்னொரு நண்பன், இன்னொரு காதல், ஒரு புதிய பலம் உங்களுக்குக் கிடைக்கும். எப்பொழுதும் ஒவ்வொரு முடிவுக்கும், ஒரு புதிய தொடக்கம் இருக்கிறது. இதோ என் ரகசியம், மிக எளிமையான ரகசியம்: இதயத்தால் மட்டுமே ஒருவரால் சரியாகப் பார்க்க முடியும்; முக்கியமானவை எதுவும் கண்ணுக்குத் தெரிவதில்லை. 3 பொள்ளாச்சி ஜெயக்குமார் அவர்களுடைய சமீபத்திய படைப்புகளை படித்த போது மேற்கண்ட ஒரு மேற்கோள்தான் ஞாபகம் வந்தது அப்படித்தான் அவர் இதயத்தால் எல்லாவற்றையும் அணுகுகிறார் .அப்படி இதயத்தால் அணுகி விளிம்பு நிலை மக்களைப் பற்றி பார்த்த பார்வையில் அவருடைய சிறுகதை ஒன்றை குமுதத்தில் படித்தேன் .அதை முன்பே கனவு இதழுக்கு அனுப்பி இருந்தார் கனவு மின்னிதழில் வெளிவரும் என்று தெரிவித்திருந்தேன் ஆனால் இடைவெளியில் குமுதத்தில் வெளிவந்தது எனக்கு மகிழ்ச்சியாக இருந்தது காரணம் இன்னும் அதிகமானவர்களை சென்றடைய ஒரு வழி என்று தோன்றியது மேலும் அப்படி விளிம்பநிலை மனிதர்களை பற்றி அவருடைய குரல் அதிகமான வாசகர்களைச்சென்றடைகிறது என்பது இன்னும் நல்ல செய்தியாக இருந்தது அந்த விஷயத்தில் அவர் தொடர்ந்து இதை செய்து கொண்டிருக்கிறார் அவர் முயற்சிகள் வெல்லும் அதன் பிரதிபலிப்பாக தான் அவருடைய இந்த குறுநாவலையயும் பார்க்கிறேன்.இனி உரை நடை படைப்புகளில் உச்சத்தை அவர் அடைவார். அவர் அப்படியே அடைந்த உச்சத்தின் வெளிப்பாடாகத்தான் கோவை தமிழ் பண்பாட்டு மையத்தின் உயர்ந்த விருது சென்ற ஆண்டு அவருக்கு கிடைத்தது அவர் பணி தொடரும் வாழ்த்துக்கள் ஜெயக்குமார் அன்புடன் சுப்ரபாரதிமணியன் திருப்பூர் 9486101003